Menu Zamknij

Alimenty na dziecko

Obowiązek alimentacyjny rodzica względem dziecka wynika z ustawy, powstaje on z chwilą urodzenia dziecka. Zgodnie z treścią przepisu art. 133 § 1 k.r.o. – rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zasadą jest, że dziecko ma prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, którzy zobowiązani są przyczyniać się do jego utrzymania oraz wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody.

Osiągnięcie pełnoletności przez uprawnionego nie wyłącza obowiązku alimentacyjnego. W wypadku gdy dotychczasowe kwalifikacje dziecka nie zapewniają mu odpowiedniego poziomu życia i w związku z tym zamierza ono podnieść je przez podjęcie studiów wyższych, nie zwalnia rodziców od obowiązku alimentacji ta tylko okoliczność, że dziecko jest już w stanie utrzymać się samodzielnie oraz że przed podjęciem studiów już pracowało i pobierało wynagrodzenie za pracę (orz. SN z 11.2.1986 r., II CRN 439/85 z glosą T. Smyczyńskiego, OSP 1987, Nr 4, poz. 85).

Wysokość alimentów może zostać skonkretyzowana m.in. w treści orzeczenia wydanego przez sąd. W sytuacji kiedy dziecko zrodziło się z nieformalnego związku, ma ono możliwość wystąpienia z powództwem przeciwko ojcu/matce o zasądzenie alimentów. Małoletni jest wówczas zwykle reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego. Świadczenie alimentacyjne jest płatne do jego rąk. W wyroku rozwiązującym małżeństwo stron, które posiadają małoletnie dziecko, sąd orzeka w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Powyższe nie nosi przymiotu tzw. powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że w sytuacji zmiany okoliczności, np. zwiększenia się potrzeb dziecka, może ono w przyszłości wystąpić przeciwko rodzicowi o podwyższenie alimentów zasądzonych orzeczeniem sądu.

Strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, w tym opłaty od pozwu. Strony w toku postępowania sądowego mogą zawrzeć ugodę. Podkreślenia wymaga to, że świadczenie wychowawcze 500 + nie ma wpływu na wysokość zasądzanych przez sąd alimentów. Otrzymywanie owego świadczenie nie jest przesłanką do podwyższenia albo obniżenia alimentów. Tym bardziej fakt jego pobierania nie jest podstawą do zwolnienia rodzica od łożenia na rzecz dziecka alimentów.